|
|
Return to
Start
page
Je ne suis pas la pour être
aimé Komedie/drama door
Stéphane Brizé; Movie trailer (Franstalig) Trailer
in Windows Media Player
Een verslag van Ab Minks
Een vijftiger, deurwaarder bij
Justitie, het hart en de glimlach vermoeid, zeult
z'n jeugdwonden mee. Jean-Claude Delsart heeft al
lang het idee opgegeven dat het leven nog iets
moois voor hem in petto heeft. Voortijdig opgebrand
heeft Delsart niets meer te zeggen, zelfs niet bij
het in dienstnemen van zijn zoon. Als hij wordt
gehinderd door een ongemak met het hart, raadt zijn
huisarts hem serieus aan wat aan beweging te gaan
doen. Juist dan ziet hij door het raam van zijn
studeerkamer danslessen aan zijn oog
voorbijgaan.
Hij stapt er op af om te zien of
dat geen nieuwe dimensie kan geven aan zijn
ingedutte, droevig leventje zonder toekomst en
vindt er de liefde in de persoon van
Françoise, een charmante, zachtaardige
dertiger, die tangodanslessen is gaan volgen voor
haar aanstaande huwelijksfeest.
De toeschouwer volgt de idylle
in wording, die zich ingehouden voltrekt, met
gevoelens van schaamte, kuisheid, met misverstanden
en tegenstellingen. Dit alles binnen de
bijzondere, sociale sfeer en ruimte van een
tangoschool, op de tonen van Carlos di Sarli of
Horacio Salgan* en de blikken van de
mede-leerlingen.
Op een gevoelige manier heeft de
regisseur dat alles in beeld gebracht, zonder zich
te verliezen in melodrama waarbij het les-danspaar
en de Argentijnse Tango als metafoor dienen. Met
humor toont hij kwetsbare momenten binnen de
relatie die ons als toeschouwers niet onberoerd
laten.
Het is geen film over tango,
maar over het gebrekkig vermogen om lief te hebben,
genegenheid te tonen en te communiceren.
Er komt geen antwoord op de
vraag of de liefde beklijft en dat is misschien
maar goed ook. Een open einde met heerlijke
tango-muziek, waardoor ik eigenlijk geen zin had om
de zaal te verlaten, echter wel tot nadenken werd
aangezet. Anders gezegd: duren de mooiste
liefdes-geschiedenissen slechts de tijd van een
tango?
Het krachtige spel zorgt voor
een niet te missen, mooie kleine film. De regisseur
ziet kans, zonder intriges of verrassende
gebeurtenissen, de juiste toon te vinden en de
toeschouwer te raken door vele gevoelige momenten.
Het soms wat voorspelbare verloop, wordt volledig
goedgemaakt en laat het hart overslaan in een
draaikolk van aandoenlijk spel, dans, o.a. de
virtuoze Geraldine Rojas & Javier Rodriguez, en
muziek séquences, die nooit vervelen. Humor
en poëzie zorgen verder voor de vele
mooie momenten.
De protagonisten werden
gecoached door Claudia Rosenblatt**, een
gewaardeerd Argentijnse tango-docente, met eigen
tangoschool en - salon in Parijs. Haar inbreng is
dan ook duidelijk te zien.
Claudia heeft 6 weken lang,
dagelijks 2 uur nodig gehad om de hoofdrolspelers
de tango bij te brengen op het niveau van de film.
De regisseur wilde echter alleen niet de benen
tonen omdat hij dat ten koste van de intimiteit zou
vinden gaan.
Voor de liefhebber een film om
van te houden. Ook niet tango-insiders onder het
publiek bleken verrukt over de film. Hopelijk komt
hij ook in Nederland in roulatie!
* de muziek van Carlos di Sarli
of Horacio Salgan werd gearrangeerd door Eduardo
Makaroff en Cristophe Müller van het
Gotan-Project.
**Claudia Rosenblatt kwam voor
het eerst naar Nederland met Gustavo Naveira op
initiatief van Roland en Jessica. Return to
Start
page
|
|
||||
|
|
|
|