Omar Vega 1959-2008


The wellknown milonguero Omar Vega has suddenly died in Buenos Aires on September 19th. Although everybody knew he was quite ill, it was a surprise to all, since he was only 49 years old. He just kept on dancing.
  
I've asked Corine Groenewegen, who, in Buenos Aires, witnessed his last visit to a milonga and became very worried about his health, and Jessica Bijvoet and Marijke de Vries, 3 dutch tangueras, to write a few lines in his memory.
(below, in dutch and english(

Lidia Ferrari added her memories in spanish. You find hers at the world page
 
Rob Nuijten
editor
-----------------------------------


  
Klik, voor de website van Omar met een aandoenlijk, ontwapenend
Curriculum Vitae. Klik ook op 'Tango Orillero' en 'Our Ideology'.
"when someone says: now I know everything in tango,
it is the beginning of the end for that person".
"I would like to see the people who have danced for more than 50 years
be an example for young people, and help them in their tango."
 "Whenever I hear a drum or any kind of African music,
my blood begins to boil in my veins and my heart begins to pulsate
and my body to vibrate to the beat of a tango, milonga, salsa, mambo,
or danzon, even if I am standing still".
  


------------------------------------------
------------------------------------------
'Es facil, tenes que hacerlo natural'

Met de dood van Omar is  een gepassioneerd en getalenteerd  danser,  bevlogen docent,  grote charmeur,  typische milonguero  die wereldwijd vele dansers heeft geïnspireerd met zijn onnavolgbare milonga con traspie, uit ons midden verdwenen.

Ik herinner me dat ik de eerste keer (1995) dat ik Omar ontmoette,  direct  gefascineerd raakte  door zijn manier van dansen. . Zijn in die tijd nog  heel magere,  lange benen in fladderende broekspijpen,  maakten haast onnavolgbaar snelle, soms wat hippende bewegingen. Met een ontspannen, beetje leep glimlachje op de lippen verplaatste hij zich razendsnel over de dansvloer, een combinatie van snelheid, elegantie, totale vanzelfsprekendheid en iets lichtelijk obsceens door zijn plotselinge uitdagende heupbewegingen.

Het  gemak  waarmee Omar dit deed, probeerde hij ook over te brengen in zijn lessen, die hij met veel passie gaf.  In die tijd nog in een huiskamer bij vrienden, waar een klein groepje  bij elkaar kwam om op drie vierkante meter  te proberen met  zijn razendsnelle sequenties onder de knie te krijgen. Omar bleek  eindeloos veel  geduld   tijdens deze lessen op te kunnen brengen. En als je er als  leerling tenslotte  bijna wanhopig van werd, omdat het allemaal niet zo makkelijk bleek te zijn als hij het deed voorkomen, kon hij  met zijn piepstemmetje zeggen: "Es facíl, tenes que hacerlo natural!", ofwel, 'het is niet moeilijk, als je het natuurlijk doet '. Want dat was Tango voor Omar, volstrekt natuurlijk en vanzelfsprekend.

Omar was een typische Milonquero.  Tango was zijn reden van bestaan, de salons zijn thuis. Hij geloofde in dromen, leefde van dag tot dag en kon de verleiding tot het spel van verleiden niet weerstaan.
In die tijd bestond hij van ongeveer niets. Van het beetje geld wat hij had verdient met het geven van een les, nodigde hij direct zijn leerlingen uit om ergens te gaan eten.in de stad. Omar was gastvrij, genereus en wilde net zo graag zijn liefde voor  Tango delen, als zijn met moeite verdiende geld. En als er helemaal geen geld meer was om entree van een salon te betalen, of onderdak, of  even geen vrouw die hem op dat moment dat onderdak wilde verlenen- en gebrek aan vrouwen die zich over hem ontfermden kwam zelden voor in het leven van Omar-, dan danste we midden in de nacht rond op de hobbelige stoepen in San Telmo, want gedanst moest er worden.
 
Gelukkig werd zijn talent op vele plaatsen in de wereld geapprecieerd, en is het zeker niet gebleven bij lesgeven in huiskamers van vrienden. Naast o.a, het eerste Tangomagia festival in Amsterdam, is Omar uitgenodigd op vele plaatsen in Europa, en heeft net voor zijn dood nog een tournee door de V.S, gemaakt. Omar is een van de Grote Milongueros die veel dansers heeft geïnspireerd, maar een altijd  kleine ster is gebleven. Niet in de harten en dans van mensen, maar wel in zijn gedrag. Mocht hij ooit arrogant over  zijn gekomen, is dat meestal geweest  om een grote onzekerheid te verbergen.
Omar, we zullen je missen, velen van ons hebben de  liefde voor het dansen van Milonga aan jou te danken.
 
Jessica Bijvoet
Voorschoten


 
Omar was one of the five maestros on the very first Tangomagia festival in 1998, together with Gustavo and Giselle Anne and Claudia and Esteban. Because he was without a partner, I did the ‘maestro dance’ with him then.
And I saw him regularly in Buenos Aires where we usually had a dance and a talk. He was one of the unique personalities in the milongas, a real milonguero with a heart for the dance and for the women that  he loved to dance with. A great milonga dancer, with sometimes an air of nostalgia and loneliness about him.
It is a shock to the people that knew him to hear of his sudden and untimely death.  In Buenos Aires there was a wake on Saturday where his friends said goodbye to him. I wish them all strength.
  
 
Marijke de Vries
Amsterdam
 
 
Omar werd opgenomen in het universiteitsziekenhuis waar hij overleed zonder dat we wisten wat hij had. Een paar dagen daarvoor was hij nog in de salon 'Porteno y Bailarin'. Ik vernam van zijn overlijden van Miguel Romero, een close vriend van hem. Vorige week danste ik nog met Omar, maar toen was hij al heel benauwd. Ik zag hem in bijna elke milonga en vanwege gezamenlijke vrienden spraken we elkaar ook vaak, een tafel delend in de milonga. Omar was heel bezorgd over zijn gezondheid. Hij was bleek en een beetje opgezet, en  je zag hoeveel moeite hij had met de ademhaling, maar hij maakte grapjes en flirtte alsof er niets aan de hand was.

Hij had weinig contact met zijn familie. Hij laat  twee in Duitsland wonende dochters na. Zijn moeder woont in Entre Rios (ze konden haar niet bereiken voor zijn begrafenis!).
Maar in de nacht na zijn overlijden zijn er honderden tangueros geweest  die bij hem gewaakt hebben, met milongamuziek op de achtergrond. Bij iedereen heerste ongeloof. Naar de precieze doodsoorzaak wordt gegist.

Hij reisde veel en was nog vol plannen. Na anderhalf jaar in VS was hij net drie weken terug in Buenos Aires, onder andere om zich te laten onderzoeken vanwege de longklachten.  Ondanks zijn benauwdheid vond je hem iedere avond in de milonga. Het was een womanizer, veel geliefden. Snel van geest, altijd grapjes makend en flirttend. Maar men zegt dat hij ook wel last had van depressies. Hij had veel vrienden in de milongas; Capussi, Copello, El Indio, Tete (van wie hij weer een leerling was), Romero, en vele anderen.
'Milonga con traspie' was zijn specialiteit (zie filmpjes youtube)
  
  
Corine Groenewegen
vanuit Buenos Aires
  

Omar dancing milonga with Daniela Arcuri
http://nl.youtube.com/watch?
v=pQKVtiYSMNA


Omar dancing waltz with Viviana Parra
http://nl.youtube.com/watch?
v=LzZs9-gQxz8

 
Omar in a wild candombe (only drumms) with Valeria Solomonof, this year.
http://nl.youtube.com/watch?
v=MpvVMvPVmN8