|
|
--Tangodansen
met reserve?
Moet een man de uitgestelde
omhelzing met de eerste tango verdienen,
door zich in open stijl 'goed te gedragen'
zodat hij pas tijdens de tweede tango de
omhelzing van de dame daadwerkelijk
krijgt?
Door Rob Nuijten
Afgelopen weekend sprak ik een
Nederlandse tanguera die vertelde over
haar ervaringen met een Argentijn. Hij
wilde hun eerste tango gelijk in de
omhelzing beginnen, terwijl zij juist nog
wat afstand wilde bewaren. Tijdens hun
dans bleef de Argentijn proberen haar
tegen zich aan te krijgen, terwijl zij
zich daartegen bleef verzetten door met
haar beide armen de door haar gewenste
afstand af te dwingen. De man gebruikte
kracht om de omhelzing te bereiken, dus
zij gebruikte net zoveel kracht om die te
voorkomen.
Haar favoriete danshouding was wel de
omhelzing, maar pas, als zij de man
vertrouwde, dus niet bij de eerste dans.
Haar conclusie was, dat de man het
verkeerd had aangepakt.
Maar... pakte zíj het dan niet
verkeerd aan? Haar favoriete danshouding
is immers de omhelzing en uiteindelijk wil
ze dat met deze man ook proberen te
bereiken. Maar waarom zou een vrouw de
vloer opgaan met een man waarmee ze die
omhelzing niet gelijk aandurft? Straalt
die man iets onbetrouwbaars uit, waarom
kiest zij hem dan voor een tango? Als hij
zich op de vloer, in die omhelzing
dansend, zich niet prettig zou blijken te
gedragen, wat belet haar dan de dans af te
breken? Is dat, omdat je zoiets 'nu
eenmaal niet zo gemakkelijk doet'? Ik denk
dat wat je nu eenmaal niet zo gemakkelijk
doet, is: met een dergelijke reserve de
vloer opgaan voor een tango! Doe je wel
genoeg moeite om te voorkomen dat je eigen
keuze voor een danspartner dermate
onprettig uitpakt?
Stel, je bent nog steeds die dame die
bij voorkeur in omhelzing danst, de DJ
draait in 'tanda's' (setjes van 4 tangos
worden onderbroken door een kort
pauzemuziekje) en je danst de hele eerste
tango op een afgedwongen afstand. Het kan
best zijn, dat je danspartner denkt: die
vrouw houdt van open stijl, ik heb mij
vergist. Hij denkt misschien: misschien
ruik ik onprettig, aangezien zij mij wel
afstand op houdt, en die vorige man niet.
Of hij kan simpelweg de hele tango denken:
waarom is het toch, dat zij haar armen zo
stram houdt dat zij op afstand blijft? En
na een dans kapt hij ermee, want open
stijl is helemaal niks voor hem en het
laatste wat hij wil is in zo'n
danshouding, die de zijne niet is, op de
vloer gezien te worden. De tweede tot en
met vierde tango van de tanda, waarin de
vrouw hoopte met de man in een omhelzing
te kunnen komen, zullen niet meer
plaatshebben.
Je kan denken: die man communiceerde
niet. Maar hij geeft herhaaldelijk aan dat
hij de omhelzing prefereert, terwijl zij
die wens uitstelt. Dat hij met meer en
meer kracht de omhelzing probeert door te
zetten, pleit inderdaad niet voor hem. Hij
respecteert het onverwachte doch
duidelijke afstandhouden van de vrouw
niet. Dat hij het niet bij
één poging laat, kan ik mij
voorstellen, maar een geworstel had het
nou ook niet hoeven worden. Maar heel
legitiem vind ik het echter, wanneer de
man het dan na die ene tango voor gezien
houdt. Hij danst milonguero, als de vrouw
hem geobserveerd had, had zij kunnen weetn
dat hij enkel in omhelzing danst. Reserve
voor andermans nabijheid terwijl men een
tango danst is hij nou eenmaal niet
gewend, en hij is ook niet van plan eraan
te wennen. Dat hij daarmee deze dame
voorlopig kwijtraakt, is een risico dat
hij incalculeert. Haar laten staan is denk
ik de beste optie. Hem laten staan ook.
Beiden hebben zich vergist in hun keuze.
Misschien moeten zij elkaar nog wat langer
observeren voordat het een volgend keer
gaat lukken. Beide willen immers de tango
in omhelzing dansen.
Mijn mening is: begin niet aan een
tango met iemand jegens wie je een reserve
jegens nabijheid koestert, en pas als de
danspartnerkeuze alsnog een vergissing
blijkt te zijn (jouw vergissing!), neem je
een maatregel die de gewenste orde
herstelt.
Rob Nuijten
|
|
|||||||||