|
|
La
pista--
| door Jaap Vermeer
Als je, zoals ik, van tango
houdt en daarom af en toe zelf ook wel 's een
tangofeestje wilt geven.... Een grasveld is doorgaans
hobbelig, en het mijne zeker. Daarom werd er op
advies van een bevriende aannemer gekozen voor een
ondergrondframe van met balkjes, plankjes en tegels
uitgevlakte steigerplanken:
Daarover heen werden totaal 11
stuks (122 x 244 cm) platen van geperste grove
spaanders, zgn. OSB platen, geschroefd. Die platen
hebben aan de lange zijden mes en groef, waardoor
ze al flink verband krijgen. De kopse kanten liggen
'koud' tegen elkaar aan, maar daaronder zijn ze dus
alleen niet ondersteund boven de ruimtes van ca. 35
cm tussen de planken:
Een toch wel flinke klus, vooral
omdat de vloer daarna nog tweemaal geschuurd en
gelakt moest worden, wat niet eenvoudig is bij
wisselvallig weer. (ik had een houten frame boven
het midden van de vloer gemaakt van waaruit zeilen
naar de uiteinden werden gespannen, als een
openklapbare tent) Op het totale oppervlak van
± 33 m2 heb ik ± 7 liter pantserlak op
waterbasis uitgestreken, met de kwast omdat dat een
iets dikkere laag oplevert dan met een roller,
anders had het in 3 i.p.v. 2 lagen moeten
gebeuren.
Tijdens de voorbereidingen,
vooral als ik het schilderen moest onderbreken
vanwege regen, en als ik dan razendsnel de zeilen
weer moest spannen, vroeg ik mijzelf wel 's af waar
ik aan begonnen was. Maar ik ben er zo van
overtuigd dat zonder eigenzinnigheid er sowieso
weinig bijzonders gebeurt, dat ik na zo'n regenbui
weer elke gelegenheid aangreep om door te gaan met
schuren en lakken en verlichting aanbrengen etc. En
het resultaat was ernaar. Alle tangodansers waren
enthousiast over de dansbaarheid van mijn stabiele
buitenvloertje. Net niet te glad door de lichte
ribbelstructuur.
Het rendement van een
buitenvloer is op twee manieren groter dan dat van
een binnenvloer. Ten eerste kan je vlak tegen de
rand dansen zonder je aan een muur te stoten. En
ten tweede is de romantiek van een omringend
natuurlijk decor onder een heldere sterrenhemel
niet te overtreffen. (mits de temperatuur meezit,
maar een vuurkorfje helpt al behoorlijk)
Die vloer is de vrijdag na het
feestje weer afgebroken. De platen passen net in
mijn schuurtje. En de steigerplanken liggen weer in
de loods van de bevriende aannemer. Volgend jaar
weer nieuwe kansen voor een tangofeestje. De
tangovrienden wilden me al overhalen om het een
keer of drie per seizoen te doen. Maar zo'n vloer
is daar sowieso niet waterbestendig genoeg voor.
Edoch; met een beetje voorzichtigheid en beleid
moet het geheel wel tien jaar kunnen meegaan. In
dat geval vallen de kosten per jaar ook wel weer
mee, als ik al die jaren tenminste een beetje
(tango)gek blijf...
|
|
||||||||
