_Pavadita, string quartet, CD 'Con cuerda'

Back

English

Buenos Aires, Argentina at the end of the 19th century:
Peasants from the inland, European immigrants and criollos form a new social class in Buenos Aires. Poverty and disillusions about their 'golden dream - Argentina' drive the predominating male population to express themselves in violence, music and dance. In the early days, this dance was accompanied by violin, guitar and flute, and later also by the bandoneón. This is the story of the tango, originating in brothels, ghettos and lower class communities in melting pot Buenos Aires.

At the same time in Europe's high society:
String quartet has been one of the most important forms of chamber music for over a century.
Although Joseph Haydn is considered its "father", Mozart and Beethoven form it into an even superior form of classical chamber music. Many of the subsequent great composers wrote for string quartet, even if only to prove they mastered this hollowed genre.

(the before mentioned problem with the mp3 files is now solved)

Listen to large fragments:

Track 1.
Melancollico
Buenos Aires
Fragment in mp3 (2 minutes)

Track 2.
Mala Junta
Fragment in mp3 (1,5 minute)

Track 10.
Nocturna
- Fragment in mp3 (1,5 minute)

Track 10,
Nocturrna,
rhythm fragment (14 sec)


Playing: string quartet Pavadita

Sophie De Rijk - violin
Ananta Roosens - violin
Laura Valenzuela - viola
Eva van de Poll - cello

Maria Jose Ortiz - guest singer


Pavadita also plays in the theatre show Tempel der Liefde, with actor singer Thé Lau.
Read all about that at: www.thelau.com
Playlist: www.thelau.com/agenda.htm
Info about the CD of this show, with music played by Pavadita and others:
thelau_tempelderliefde.htm

English

Pavadita tango string quartet combines the two passions of it's members: Argentinean tango and playing string quartet. Mostly in her own contemporary arrangements, Pavadita captures the tango spirit in strings only.

Website of Pavadita: www.pavadita.com

CD 'Con cuerda available for 15 euro + 2 euro for shipment
see www.pavadita.com


New CD ' Con cuerda' by Pavadita, all ladies string quartet.

I'm always puzzled about what could be the reason to play Tango with only string instruments. Four lady musicans however choose to combine their passion for chamber music by string quartets, and Tango, with the formation of an all lady string quartet playing Tangos, and they called themselves 'Pavadita', after the title of a tango piece.

For me, Tango is not chamber music. In a salon de Tango, where people dance and talk, the sound of a string quartet will fail to fill the room and reach all visitors let alone the ears of the dancers, as proved Pavaditas concert recently in the Winkel van Sinkel. The delicate details of the music is then lost for most listeners.

This makes me conclude that Pavadita's first choice is to be a string quartet. Those who 'd choose for Tango, would add other instruments like a bandoneon, piano.

Still, Pavadita does a very good job in introducing Tango into the world of chamber music, as prove the fragments in mp3 taken from the CD 'Con cuerda', just launced by Pavadita.

You best judge for yourself and click the links in the column at the lefthandside.

I now secretly hope that the ladies Pavadita will fall in love with some guys who play the other requested instruments, so they can share three passions in one and become one of the best Tango orchestras.

Rob Nuijten , the editor

 

Dutch

Nogmaals de CD 'Con cuerdo', van strijkkwartet Pavadita,
door Rob Nuijten.

Nu ik de volledige CD heb ontvangen, ipv de drie mp3's die mij eerder per email waren toegestuurd, en ik in staat ben alle nummers op mijn gemak op CD kwaliteit te beluisteren, komt deze CD wat mij betreft ook beter tot zijn recht.

Zoals ik bij mijn vorige commentaar al meldde, is de muziek op zich echt mooi en zeer geschikt voor kamermuziek-concerten. Pavadita zal dan uitsteken boven menig kwartet qua technische vaardigheid, zowel als muziekkeuze. Met arrangementen gedestilleerd uit onvervalste Argentijnse Tangos en milongas zullen weinig kamerorkesten u verrassen. Wat ik twee weken geleden (zie de kolom hiernaast, links) echter vooral meende te moeten uiten, dat liefde voor de onvervalste Argentijnse Tango zich beter zou uitdrukken in keuze voor een rigoreus andere bezetting, met o.a. bandoneon, piano en contrabas. Daarbij voegde ik de speelse gedachte dat de vier dames van het Pavadita strijkkwartet zich mochten verliezen in 4 even knappe heren muzikanten die de gemiste tango-instrumenten zouden aanvullen, want samen zouden zij een indrukwekkend tango-orkest vormen.

Doch ook de vier dames van Pavadita presteren een hoop. Met slechts 4 strijkinstrumenten (twee violen, een altviool en een cello) zetten zij toch een heel goede interpretatie en impressie van de Argentijnse Tango neer.

Ik heb nu meerdere keren met plezier naar de gehele CD geluisterd, en erg mijn best moeten doen om wat puntjes te vinden die enige kritiek zouden verdienen. Enige milde kritiek zou o.a. de zangeres Maria José Ortiz kunnen treffen, waar zij naar mijn smaak te weinig speelt met 'frasering', het spel tussen de nootjes van de partituur. Zij zou minder de instrumenten mogen volgen, en eigenwijzer invulling mogen geven aan haar rol als 'verteller'. Zelden ben ik snel gecharmeerd van zangers en zangeressen, en nog minder als ik een CD voor een tweede maal beluister. De zang is een zeer belangrijke partij. Maria José Ortiz echter bevalt mij steeds beter. Er is echter één kort moment dat ik meen dat de hoogste tonen van het zevende nummer, 'Jacinto Chiclana' maar op de nipper worden gehaald (fragment 1:40 tot 1:48 minuut) hetgeen iets ten koste gaat van de uitspraak.

Dutch

Het elfde en laatste nummer van de CD, 'Siloueta porteña' is een milonga, die hier begint als begrafenismuziek. Waarom dit zó bedacht is, is mij een raadsel; het kwartet wil de luisteraar misschien voor de grap even op het verkeerde been zetten? Bij een concert van veelal serieuze tango, lijkt mij juist een direkt opgewekt beginnende milonga een veel aangenamer verrassing. Na 22 seconden komt er vaart in en ontpopt zich pas het milongaritme. De zangeres volgt hier echter meestal het tempo van de muziek. Zangers kunnen juist beter de vrijheden nemen die er voor hen weggelegd is. Wel rekt zij de eindes van sommige zinnen wat op, maar daar gaat het naar mijn indruk nou net wat ten koste van het milonga-gevoel. De tekst gaat over een meisje dat op straat loopt, en omdat het ritme van haar hakken uitnodigt tot dansen kijken alle mannen naar haar, maar ik kan uit deze interpretatie van Maria José niet opmaken dat deze milonga vrolijk is.

Ook is het kwartet bij deze milonga 'Siloueta porteña' nog geneigd hier en daar onnodig wat stroperig te spelen (bijvoorbeeld het fragment vanaf 0:54 tot 1:16 minuut). Het tokkelwerk in dit nummer (tussen 0:54 tot 1:02 minuut en later weer op 1:36 tot 1:44 minuut) bevat geheel geen milongaritme. Waarom heeft arrangeur Sophie de Rijk bij deze loopjes niet de vrijheid genomen om juist het typische en opzwepender ritme van een milonga extra te benadrukken?

Toch is dit laatste nummer op de CD wel een van de stukken die me bij het luisteren doen bewegen.

Ook de wals, getiteld 'Caseron de tejas' is een nummer dat ik binnenkort in een neotangosalon verwacht terug te horen als 'speciaaltje' voor 'de rustiger momenten van verdieping en intimiteit', met de lichtjes op de dimmer...

Het pittige één-a-laatste nummer, een snelle milonga, 'Nocturna', bevat een stukje puur ritme (mp3 fragment) waar ik heel erg van houd (fragment 1:50 tot 2:04). Ja, dat zijn maar zo'n 14 seconden, maar waarmee ik niks wil afdingen van de rest van dit nummer. Wel wil ik graag nog eens een lans breken voor op dergelijke wijze gespeelde tango of milonga-ritmes, omdat ik denk dat dat veel meer de basis zou moeten zijn voor de moderne tangomuziek van het jaar 2007 en hierna, dan de veelal weinig creatieve nuevotango lounge-muziekjes.

Rob Nuijten
editor online Tango Agenda

  

Top van deze pagina

 

.